Vrijdag. Op vrijdag deden we iets wat voor mij nieuw was: met een toeristenbus twee rondjes door de stad. Ondanks wat aanloopproblemen (Cor had zijn tas vergeten bij de kaartjesbalie) bleek dat toch een goed idee. We kregen oortjes in die onze ogen stuurden en werden van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid geloodst. Zo kregen we een goede indruk van de layout van de stad en leerden waar ongeveer de bezienswaardigheden lagen. Bij de Sacrada Familia stapten we uit om het gebouw eens nader te bekijken. Ondanks de (nooit op foto's) aanwezige kranen was de werkelijkheid mooier dan de plaatjes. Adembenemend. Goed was te zien dat de oudere delen rijker bewerkt waren, arbeid was vroeger duidelijk goedkoper. (Oh, en het weer: super. Terwijl het in Nederland guur was en regende, konden wij zelfs buiten ontbijten!). Ergens tijdens het tweede busritje stapten we uit bij Montjuich. We wandelden langs diverse olympische gebouwen en belandden bij een soort gondelbaan die ons hoger bracht zonder dat we hoefden te zweten. We stapten uit bij het fort en konden prachtig op zee en de havens uitkijken. Naast oud wapentuig buiten was ook de dame hiernaast te bewonderen. Heerlijk om het fort gewandeld en een ijsje gegeten in het zonnetje. Ten slotte de Barri Gottic (wijk) in waar we een erg leuk restaurant vonden. In een hoekje in het souterrain aten, dronken en rookten we dat het een lieve lust was.

Koele dame.

Miguel Gonzalez in Parc Güell.

Zaterdag. Jos en Cor waren al verdwenen uit ons toch wel wat benauwde kamertje, actievelingen als ze waren hadden ze er al een wandeling opzitten voordat wij aangekleed waren. Ontbeten werd er op de Ramblas in het zonnetje, lekkere broodjes en sapjes. Vandaag wilden we met een steil treintje naar het hoogste punt van Barcelona: de Tibidao en daarna naar het Parc Güell. We namen de bus van het Plaça Catalunya naar het hogergelegen deel van de stad en kochten kaartjes; eerst voor aan antieke tram en daarna voor de steile-wand rit. Een paar jongens op 1-wiel fietsen ging ook mee: ze zouden erop gaan afdalen! Op het hoogste punt van Barcelona aangekomen bekeken we eerst de dubbele kerk die daar staat. Bijzonder. We wierpen een blik op het oude pretpark met het vliegtuigje en genoten van het uitzicht op Barcelona en op het achterland. Ik had bijzonder veel zin dat onmiddelijk met een motor te gaan verkennen! We daalden weer af en gingen wandelend op zoek naar het Parc Güell. Een hele wandeling nog in de drukte en de warme zon. Het park zou oorspronkelijk een chique en kunstzinnige woonwijk worden maar werd uiteindelijk een stadspark met veel Gaudi objecten. Allereerst bezochten we het Gaudi museum, maar het mooie weer lokte ons al snel weer naar buiten. Een prachtig wandelingetje door het bizar mooie park volgde. Op een bepaald moment wandelden we een bocht om en bevonden we ons in een galerij (zie foto) waar ene Miguel Gonzalez prachtige barok muziek ontlokte aan zijn luit. (Achtergrondmuziek die u nu kunt horen, bediening onderaan deze pagina). Geruime tijd zaten we in de zon te genieten van de muziek, het vervreemdende uitzicht en een drankje. We kochten een CD van hem en wandelden verder. Allerlei artiesten vermaakten ons op een door zuilen gedragen en opmerkelijk versierd terras. Kortom, een bezoek meer dan waard. 's Avonds zoeken naar het restaurant in de Barri Gottic waar we gisteren aten, een hele speurtocht die uiteindelijk in een ander restaurant eindigde.

Zondag. Jos en Cor hadden al een strandwandeling achter de rug voor onze ogen open gingen... Op de planning vandaag stond een bezoek aan een huis dat door Gaudi was 'heringericht'. Ik ben een erkend cultuurbarbaar maar dit was werkelijk prachtig. Zulke fraaie vormen, prachtige afwerking, lucht en licht: we kwamen ogen tekort. Na het bezoek besloten Eugenie en ik ook een strandwandeling te gaan maken. Het strand was nog mooi rustig zo vroeg in het seizoen. Na een uurtje kwamen we bij de gondelbaan die ons van de haven naar het terras op Montjuich zou brengen waar we met Jos en Cor voor de lunch hadden afgesproken. Het duurde een hele tijd voor we aan boord mochten, maar het uitzicht over de stad was onze beloning. We genoten van een copieuze lunch en na het uitbuiken spoedden we ons onder leiding van Cor terug naar het hostel waar we onze bagage ophaalden. De trein bracht ons naar de luchthaven, het vliegtuig bracht ons naar huis. Het was een perfect weekend geweest!

Binnenplaats 'Gaudi huis'.

Voorzijde van door Gaudi verbouwd huis.

back