Exploring Morocco, october 2008.

Deel 4: De terugreis. Woensdag 22 oktober. Een dag waarin de regen centraal stond. We verlieten Volubilis met aardig weer en in een betere lichamelijke conditie dan gisteren... In Moulay Idriss werd getankt en daarna ging de tocht noordwaarts tot Oued Ouerrha waar we wat dronken en de regenkleding in orde maakten. Omdat we terug wilden naar het Rif namen we de R408 naar het oosten. Toen we de N8 hadden bereikt waren we inmiddels drijfnat, daarom besloten we in Taounate een hotel te gaan zoeken. Tevergeefs, geen hotel te vinden. Daarom terug naar Fes waar we in de nieuwe stad intrek namen in hotel Perla. Bij kaarslicht (de stroom viel uit) aten we ergens hamburgers, daarna terug naar het hotel waar we de verwarming hoog zetten om de kleding te drogen. De volgende dag begon droog. Aan de zuidkant van het Rif, bij Omeras, dronken we zelfs nog wat in het zonnetje. Na ons vertrek daar begon het al snel te regenen en te donderen. Met bakken kwam het uit de lucht. We stopten twee keer om te kijken of het beter zou worden, maar dat gebeurde niet. Modder stroomde over de weg en ik kon de weg nauwelijks zien. Eenmaal in Tanger werd het nog erger, mede door het vastzittende verkeer. Toen we ergens vaststonden begon het water dat uit de bovenliggende oude stad stroomde zich steeds verder op te hopen op de N1 en N2. We besloten naar de andere rijbanen over te steken, uit Tanger kwam toch geen verkeer meer. Daar reden we over de hoger liggende stoep nog een eind verder. Peter en Connie zagen we intussen nog aan de andere kant vastzitten in het verkeer. Vlak voor een stuk brug dat nog boven water stak had zich een meer gevormd. Later bleek dat een spoorbrug te zijn! Zonder Eugenie tufte ik door het water dat tot mijn knieen kwam. Met enige moeite kwam ook Eugenie op de brug. Daar blijven had geen zin, dus via enkele plassen gingen we verder. Al spoedig raakten we vast tussen de stilstaande auto's. Ik deed te voet een verkenning; verder gaan bleek onmogelijk. We vatten het plan op naar het volgens de gps 11 km verder gelegen Ibis hotel te gaan via de hoger gelegen binnenstad. Met enige moeite een stuk teruggereden en toen de binnenstad in. Een wirwar van straatjes, inmiddels donker omdat op veel plaatsen de stroom was uitgevallen. We zagen ergens een theehuis met een overdekt terras waar we stopten om ons met mintthee op te warmen. In het straatje vielen regelmatig auto's stil met stroomstoringen. Na 1,5 uur toch maar verder. Vaak moesten we rechtsomkeert maken omdat er weer wat auto's ronddreven in de gekozen straat. Uiteindelijk bereikten we het Ibis hotel waar alleen nog de suite beschikbaar was. Lang en heet douchen, daarna eten.

Part 4: Travelling back home. Wednesday october 22. A day on which rain was the dominant factor. We left Volubilis when it was still dry, and I was glad to feel a bit better than yesterday evening... In Moulay Idriss we topped off our fuel and rode north to Oued Ouerrha where we drank something and rearranged our rain clothing. As we wanted to return to the Rif we took the R408 east. Once on the N8 we were soaking wet so decided to look for a hotel in Taounate. No luck, no hotel, so back to Fes where we found rooms in hotel Perla in the new part of town. Candlelight hamburgers as the electricity suddenly failed, then back to the hotel where we turned up the heating to dry our clothes. The next day started dry. At the southside of the Rif, near Omeras, we even had some drinks sitting in the sunshine. Soon after we left there it started thundering and raining real hard. We stopped twice for shelter to see if the weather would improve, but no luck. Mudflows on the road, hardly any sight. Once in Tanger it got worse partly due to the slow and dense traffic. When we got stuck in it the water started to rise quickly. It flowed from the streets in the high part of town like real rivers. We crossed the road to the 'wrong' side, pretty safe as no traffic was coming from the centre of Tanger. The sidewalk was pretty high, so we rode there for a while. We passed Peter and Connie who were still at the other side of the road, stuck in traffic. We noticed a bridge, partly still above water. Before it a lake had appeared. Later this proved to be a bridge over a railway! Without pillion I crossed the 'lake', the water up to my knees, and shortly afterwards Eugenie joined me again. We did some more sidewalk riding but finally came to a stop where an even larger lake had formed. I checked it out by foot: going on was impossible. According to my gps an Ibis hotel was at a 11 km distance. We decided to go there, using the streets of the higher old town. Myriads of narrow small and dark streets; electricity had died in large parts of the town. We stopped for hot teas and watched cars fail in front of us: electric bugs. After 1.5 hours we continued. From time to time we turned into streets that ended in small lakes where cars floated freely. In the end we reached the Ibis hotel, only the suite was still available. Good enough for us! A long and hot shower, then dinner.

Last Moroccon sunshine.

Evening in Tanger...

Met Peter en Connie hadden we nog een paar keer contact maar op een gegeven moment begaf de telefoon van Peter het. Naar later bleek waren ze enige tijd na ons op een plek gekomen waar doorwaden mogelijk leek. De zijkant van de weg leek gemarkeerd te zijn door een geparkeerde (lees: weggedreven) vrachtwagen. Het bleek dat de weg veel smaller was dan de vrachtwagen aan leek te duiden en ze waren in een snelstromende rivier (de volgende dag een sloot) gevallen. Connie dreef in haar natte motorkleding weg, Peter raakte verstrikt in een hekwerk en kon zich alleen door zijn enkel te blesseren vrijtrappen. Gelukkig kwamen ze wel uit het water en brachten de nacht door bij het vuur van een hamam.

We did contact Peter and Connie from time to time but their cellphone died at a certain point. Later we heard what had happened to them. A while after we got there they came to a spot where crossing the water seemed possible. A truck seemed to indicate where the side of the road was. It turned out that the truck was more or less floating on a newly formed river; shortly after they passed it they were pushed to the invisible edge of the road and fell in. Connie floated away in her wet and heavy motorcycle outfit, Peter got stuck in a piece of fence (visible on the picture) and was near drowning. He could free himself by forcing his right foot out of the fence but had serious ankle problems afterwards. They finally were able to get out of the water spending the night at the fire of a hamam.