Wandelen. Na alle emoties werd het tijd om één van de dingen te doen waarvoor we hier waren: wandelen. Vanaf de camping begonnen diverse wandelingen, we kozen er een die begon langs de Semois. Paraplu mee, want er viel regelmatig een bui. Heerlijk een paar uur gewandeld door een rustige omgeving, beetje omhoog en omlaag, over modderige en stenige paden, langs een dam en een stuwmeer(tje) en ten slotte weer richting camping. Uiteraard met eet- drink- en plaspauzes. Daar aangekomen douchten we en vertrokken daarna naar Florenville om ons in een Italiaans restaurant vol te proppen met heerlijkheden.

Pauze in het bos van Chiny.

Eugenie overziet haar werkterrein.

Vrijdag. Na een goede nachtrust en een even goed ontwaken (de zon scheen!) maakten wij plannen voor vandaag. We hadden een sms ontvangen van Rob en Yvonne, die net als Huyb in de Ardennen ronddwaalden. Na veel heen- en weer geSMS besloten we elkaar vanavond te ontmoeten. Wij hadden voor onszelf het plan om naar Bouillon te kanoen, vanaf Cugnon. We brachten de fiets naar een brug over de Semois in Bouillon en reden daarna terug naar Cugnon waar we de bus achterlieten en het ruime sop kozen. Al snel zagen we langs de oever een camping die ons beter had geschikt: met een bar en volgens ons een restaurantje. Het water stroomde vlot maar was niet lastig, dus zonder veel inspanning legden we km na km af. Bij een heuveltje hielden we even pauze, tijd voor een hapje en een fotootje.

Verder ging het, af en toe een mini stroomversnellinkje maar verder niks spannends, alleen maar mooi en rustig. Het was halverwege de tocht dat we een groep Duitsers in hun huurkano's zagen stappen. Onze kano is door zijn flexibele constructie (lucht!) niet erg snel en dus werden we langzamerhand door alle Duitse kanovaarders ingehaald. Niet leuk natuurlijk. Een uurtje verder was een grote den dwars over de rivier gevallen. Alleen aan de rechteroever was nog een nauwe doorgang van twee kanobreedtes, die helaas in het midden werd gesplitst door een andere stronk. De Duitsers waren allemaal op de ter plekke steile oever geklommen om te overleggen. Volgens mij viel er niet veel te overleggen, dus koersten we af op de doorgang direct naast de top van de omgevallen den. De bedoeling was daar recht op aan te komen, en dat ging helaas mis. De punt was er door maar de staart raakte verward in de takken. De stroom perstte de kano onder de boom door en duwde ons eruit, dus daar gingen we koppie onder. Schaamte!!!! De kano dreigde aan de horizon te verdwijnen dus Eugenie haastte zich er achter aan. Gelukkig kreeg ze hem te pakken, maar helaas, de rivier kreeg háár te pakken. Ze had zich op de keienbodem verstapt en nu was haar knie ontwricht.

Eugenie's laatste droge momenten.

Wéér eten met de hombo's.

Toch hadden we het best koud toen we eenmaal in Bouillon aankwamen. Ik ging op zoek naar mijn fiets en Eugenie ging op zoek naar droge kleren. Dat laatste bleek later, was haar goed gelukt: voor 17 euro had ze een nieuwe outfit gescored in een 2e hands zaak! Ik begon aan mijn heuvelachtige tocht naar Cugnon. Gelukkig hadden we 's morgens gezien dat het een pittig tochtje was (voor een bejaarde op een gewone fiets) zodat ik mentaal was voorbereid. Een groot voordeel was dat ik al snel weer warm was! Bij de bus aangekomen kleedde ik me snel om en pikte Eugenie en de kano weer op in Bouillon. Toen snel terug naar de tent; Yvonne, Rob en Huyb zaten daar al op ons te wachten. Eerst de natte spullen in de droger, dan een wijntje en ten slotte in de klassieke Mercedes van Huyb naar Florenville om eerst te pinnen en daarna lekker te eten. Het werd een gezellige avond, ondanks de steeds erger wordende pijn aan de knie van Eugenie. Of de vakantie verder kon gaan zouden we morgen besluiten.