Vertrek uit Zuid Scharwoude
Parallel aan het spoor wandelde ik over de Westerweg van Alkmaar naar Limmen. Een aardige weg met fraaie huizen hier en daar. In Castricum nog even de horeca gespekt (koffie en appelgebak) in afwachting van de thuiskomst van Fonneke. Toen alle Labotsen en ik eenmaal in huize Labots waren verzameld volgde een bijzonder gezellige avond met geanimeerde gesprekken en heerlijke borrels. Reisadviezen over de volgende etappe ontbraken ook al niet zodat de nachtrust vredig genoten kon worden.
Woensdagochtend gaf Fonneke wat detailaanwijzingen over het begin van de route (Kijk Uit) en nam ik afscheid van haar en Iefke. Hans was als kostwinner natuurlijk al lang aan het werk...
KijkUit en het begin van het Willemspad waren spoedig gevonden en zo trok ik door een stormachtig bos zuidwaarts tot waar de wereld weer bewoond werd ten westen van Beverwijk. Na het mooie bos vormde deze industriele omgeving een bijzondere overgang. Ik had geen idee dat hier zoveel op bloembollen georienteerde bedrijven actief waren.
Het stuk naar de pont van IJmuiden was knokken tegen de wind maar aan gene zijde lokte de pauze met erwtensoep. Na die pauze volgde ik o.a. de oude verlaten spoorlijn van IJmuiden naar Santpoort-Noord. Heel bijzonder: overwoekerde rails, een smal paadje er langs en overal struiken en boompjes. Het was inmiddels wel gaan regenen maar ik hield het hoofd droog dankzij de zuidwester van Cor. Via het mij zo vertrouwde Zwarte Pad kwam ik Haarlem binnen; de vertrouwde flats aan de Delftlaan kwamen voorbij en daarna het Haarlem stadion in het noorder sportpark. Memory Lane!
Ik werd zoals altijd hartelijk ontvangen door Angelien en we brachten de rest van de middag, in afwachting van de thuiskomst van Wim, gezellig kletsend en naar het gehoest van Lennart luisterend door. De voeten waren weer goed voelbaar na 23,2 km. Na het eten verder OH-en met Wim en af en toe met Lennart tot de ogen te zwaar werden. Na een flink dutje met Wim ontbeten, en toen weer op pad.
Eerst naar de Cronjéstraat om mijn binnenzolen te vervangen. Ze waren behoorlijk slecht en zorgden voor extra voet-ongemak. Leuk door Haarlem gelopen, richting Bavo basiliek. Er is veel veranderd in Haarlem en als je wandelt heb je alle tijd om er naar te kijken. Bij het station Heemstede nootjes en bananen gekocht en daarna via de luxe wijken in Aerdenhout naar de prachtige Amsterdamse waterleiding duinen. Voor mij nieuw en veel mooier dan ik gedacht had. Drie maal stond ik op een paar meter afstand van een groep herten die zich natuurlijk snel uit de voeten maakten. Zelfs de kunstmatige stroompjes hebben wel wat. Het mooist was het laatste deel waar ik een savanne-achtig landschap doorkruiste. Werkelijk prachtig. Daarna was het een beetje gedaan met de schoonheid. De Zilk, een stuk langs de Leidsevaart en de stationsweg naar Lisse. Cor was net thuis en vond bier en sigaren de beste remedie tegen zere voeten. Wie ben ik om een goed advies in de wind te slaan... Geanimeerd spraken we over reizen zodat nu binnenkort een cruise door Alaska en een voetwandeling op de Appalachian trail op het programma staan. Cor had woensdag zijn dag aan koken besteed zodat na thuiskomst van Jos onmiddelijk een copieus maal kon worden genoten. De rest van de avond werd in halve bewusteloosheid doorgebracht, maar dat mocht ook wel na 25,3 km gewandel.
Vertrek uit Lisse
Ik sjokte verder tot en door Noordwijk waar ik lekkere dingen bij een bakker kocht die ik nuttigde op de boulevard ten noorden van Huis ter Duin. Vele gevederde vrienden, van duif tot raaf, genoten mee van de bakkerijprodukten. Na afloop van de lunchpauze begon het te regenen en in combinatie met de striemende zuidwestenwind waren de laatste kilometers (van de 19,4) over het stuivende strand wat minder genoegelijk. In Katwijk aan Zee compenseerde ik de ongemakken met Wieckse Witte in een plaatselijk café in afwachting van de thuiskomst van Willy. Toen dat zover was verraste ze me met cadeautjes, drank en haar gewaardeerde aandacht. Aandacht die ik ook in hoge mate van Hudson mocht ontvangen.
En dat was het. Om half vijf stapte ik op de bus en om tien over half zeven onze huiskamer binnen. Het was 'great'!
